خوب است بدانیم این ماده ی ارزشمند صادرات فراوانی به سراسر دنیا دارد اما این ادویه سرخ با مشکلات فراوانی رو به رو است. خارج شدن به صورت فله نبود بسته بندی مناسب و نیز دور بودن از فضای علمی و همچنین دست های واسطه ها برای کم ارزش کردن این گیاه بسیار عیان است.

استاهای خراسان رضوی ، جنوبی و شمالی جایگاه اصیل تولید زعفران هستند و خانواده های فراوانی در این استانها از طریف زعفران امرار معاش می کنند.
به طور مثال در شهرستان تربت حیدریه بیش از شصت هزار خانواده در روند کاشت و عمل آوری زعفران نقش ایفا می کنند. این محصول که پس از نفت یکی از ارزشمندترین کالاهای صادراتی کشورمان محسوب می شود داری مشکلات فراوانی است.
نبود دیدگاه مناسب به و دیدگاه غیرعلمی به آن مهم ترین مشکل صنعت زعفران است. عدم ثبات قیمت زعفران و نبود سازروکار مناسب برای خرید از کشاورزان و همچنین ضعف در روند بسته بندی این کالا را با مشکلات فراوانی مواجه کرده است.
بایدگفت همانطور که نفت نقش اساسی و حیاتی در استان‌های جنوبی کشور دارد استان خراسان نیز باید جایگاه خود را در زعفران پیدا کند، این جایگاه با جامعه مندرس سنتی بدست نیامده و نیازمند برنامه‌ریزی مدرن است.
نگاه علمی به زعفران یکی از مهم ترین فعالیت هایی که دولت باید بدان همت گمارد. با نهادینه‌ کردن آموزش در فضای استان‌های خراسان که محل اصلی کشت زعفران هستند و همچنین جدی گرفتن موضوع بسته‌بندی، مدون کردن تحقیقات محققان در این زمینه، برطرف کردن اختلاف مابین صاحب‌نظران و دست‌اندرکاران و ایجاد مراکز علمی آموزشی با موضوع زعفران می‌توان نشانی از خود در منطقه داشت و توفیقات مطلوبی در زمینه زعفران کسب کرد.
ورود بخش خصوصی تا حد زیادی به روند رو به رشد زعفران کمک کرده است و این صنعت برای نیل به اهداف خود باید نگاه دولتی و سرمایه گذاری بخش خصوصی را همگام با هم داشته باشد. به روزبودن و جلوگیری از واسطه گری برگ برنده صنعت زعفران ایران است.